« Önceki | Sonraki »

7/12/2007

Yesari bir ad

kendi öfkesinde ebedi misafir

son nefesine hevesli

son nefesine muktedir

yesari bir ad bu

konuldugu gün meçhul

sesinde gizli sabah

agırlıgınca titiz,

ağırlığınca sabah.

kaybolmak için değil,

bulunmak için münzevi

 

gittiğinde ardında kalan

bu kırk yamalı dikkat

herşeyde hevesi kalır gibi pürdikkat

susuzluktan çatladı damarlar

köklerini suda boğarken ağaç

yesari bir ad bu

münzeviliği kadar

 

her sabah yeniden sızlıyor

ifşasına ram olduğu sırlar

elden cıkarılmış artık

medet umulan korkular

yesari bir ad bu

konulduğu güne tezat

öfkesindeki münzeviliğe inat.

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

Kategorilerim

    Arkadaşlarım

    Bağlantılarım

    Blogcu ile yapıldı